Olmaz ya, oldu*
Oldu da çirkin uyandın bir sabah.Avuçlarının içinde bir uğultu.Bedeninde bir elveda ve beden dilinde avuntu.Ruhunda kara kalem bir desen.Savaş yerinde ortancalar ve ortasında bir de sen.Oldu da çirkin uyandın bir sabah.Pencerenin pervazında edepsiz aylak martılar.Gökyüzünde şiir olur yerine yalnız gezen şarkılar.Oldu da çirkin uyandınOlmaz ya, oldu.Ateş böcekleri umarsızca gönül koyar gündüze.Hele gürültülerin de varsa özlem duyan sessize.Dile gelmiş naftalin ve yaramaz tebeşirler şehrinde.Oldu da çirkin uyandın bir sabah.Yanlış bir şey düşünme.Yanında ben varsam ve şiirim varsa düşünde,Olmaz ya, olduSen ılık ol üşünme!Sen çirkin uyandıysan,Dünya başka biçimdedir.Güneştedir, dündedir varsa hata bugündedir.Oldu da çirkin uyandın bir sabah.Yanında ellerim ve dost arayan bir çift göz.Sarhoşsam da söylerim;Ne olursa sözüm söz!Oldu da çirkin uyandın bir sabah;Bilirim o sabah ellerin tutmayacak.Sen düzelene kadar o yataktaYanında kimse yatmayacak.Oldu da çirkin uyandın bir sabah;Ne olursa sözüm söz!Sen güzelene kadar o güneş,O batıdan batmayacak…
Blog olmak ne güzel eylemdir kim bilir. İsimle geliniz sevgili anonim, cesaretinizi de yanınıza alınız. Eleştirdiniz diye dövecek değilim.
| — | Franz Kafka |
A Rh ve Pürtelaş
Bir yol buldum sana.
Kolayca büyü diye.
Önce emekle
Ve sonra yürü diye.
Biz alışmışız seninle sevişmeye telaşla.
Tenimizle, bedenimizle, kanımızdaki Rh’la.
Bir mezarlık buldum sana.
Yaşamaktan korkma diye.
Ölümün öldüğü yerde ölmekten kaçmak niye?
Okuduğun kitap ol,
İçtiğin su.
Bir kabiliyet ol çocukken edinilen.
Bir damla yağmur ol her yere yağabilen.
Bir çift eldiven buldum sana,
El ele tutuşmaktan utanma diye.
Nerede bir ışık hüzmesi görsen güneş olacaktın.
Nerede ay görsen sen iki kere parlayacaktın.
Sen başka kucaklarda uyuyup uyanmayacaktın.
Bir amaç buldum sana.
Sebebiyetken sebepsiz olma diye.
Soruyken cevapsız kalma,
Kendini hep haklı sanma diye.
Bir ilk bahar buldum sana.
İlk günlerinde gösterişsiz bir koza.
Ruhunda kelebekler uçuşacak biz yaklaşırken yaza.
Bir zamir buldum sana.
Adı da ”sen”.
Ne güzel ”biz” olurduk sen terkedip de gitmesen.
Bir son buldum sana.
Adı elveda.
Baştan sona tekrar oku bu şiiri.
Daha da yazmam sana…








